بدترین مشکل ارتقا مایکروسافت: کاربران ویندوز 10 در حرکت نیستند

در بسیاری از سازمان ها، ویندوز 10 در حال حاضر مطابق با الزامات بهره وری، مدیریت و انطباق است. این یک نوار بالا برای تغییر ایجاد می کند: ارتقاء باید ارزش اختلال را داشته باشد. هنگامی که پرداخت درک شده عمدتا زیبایی است - یا هنگامی که پیشرفت سخت است - مسیر حداقل پیروزی مقاومت.

الزامات سخت افزاری: دروازه بان پذیرش

انتظارات پایه ویندوز 11 مکالمه را از "آیا می توانیم این را اجرا کنیم؟" به "آیا ما واجد شرایط برای استقرار این؟" تغییر داد؟ برای IT، لحظه واجد شرایط بودن بستگی به نسل های خاص CPU، پیکربندی سیستم عامل و حضور ماژول امنیتی، ارتقاء سیستم عامل تبدیل به یک پروژه مدرن سازی ناوگان. این اساسا در محدوده و هزینه متفاوت است.

بسیاری از محیط ها هنوز هم دستگاه های کاملاً توانمند را برای کارهای روزمره اجرا می کنند: بهره وری اداری، برنامه های وب، نقاط پایانی VDI، ایستگاه های مرکز تماس، کیوسک ها، سیستم های آزمایشگاهی و ماشین آلات ساخت هدف. این دستگاه ها ممکن است نیازهای ویندوز 11 را برآورده نکنند، حتی اگر قابل اعتماد و کافی باشند. جایگزینی سخت افزار در اوایل به معنای هزینه های سرمایه، چرخه های تدارکات، جریان های کاری تصویربرداری و ملاحظات زباله الکترونیکی است – همه برای ارتقاء که ممکن است ارزش کسب و کار فوری را ارائه ندهد.

این یکی از دلایلی است که ویندوز 10 باقی می ماند: متناسب با ناوگان موجود است. ویندوز 11 اغلب نیاز به یک تازه سازی ناوگان دارد و هر سازمان آماده است تا استراتژی سیستم عامل را با برنامه های پیش بینی سخت افزاری هماهنگ کند.

پیام امنیتی در مقابل واقعیت امنیتی

ویندوز 11 اغلب به عنوان ارتقاء امنیتی قرار می گیرد. پیش فرض های قوی مهم هستند، به ویژه در دنیای سرقت، باج افزار و خطر زنجیره تامین. اما امنیت در شرکت به ندرت تنها توسط سیستم عامل حل می شود. بسیاری از سازمان ها در حال حاضر به شدت در حفاظت از نقطه پایانی، کنترل هویت، دسترسی مشروط، اجرای MFA، انطباق دستگاه و ابزار حسابرسی سرمایه گذاری کرده اند.

هنگامی که تیم های امنیتی در حال حاضر پایه های سخت برای ویندوز 10 را دارند - با هویت مدرن و پشته های EDR - مزایای فزاینده یک سیستم عامل جدید می تواند کمتر فوری از پیام های مایکروسافت باشد. در عمل، IT ممکن است با آتش سوزی های فوری تر مبارزه کند: پروتکل های میراث، جدایی ضعیف مدیران، عادت های پچ سازی متناقض، دستگاه های سایه IT، دستگاه های مدیریت نشده و SaaS گسترده. یک سیستم عامل جدید به طور خودکار آن ها را تعمیر نمی کند.

این یک بحث در مورد بهبود امنیت ویندوز 11 نیست. این به رسمیت شناختن است که ارتقاء با کار امنیتی دیگر رقابت می کند. اگر رهبری کاهش خطر مستقیم مربوط به مهاجرت را مشاهده نکند، به تعویق انداختن این پروژه آسان تر می شود.

سازگاری: مرکز هزینه خاموش

هر حرفه ای IT نگرانی های سازگاری واضح را می داند: رانندگان، مشتریان VPN، عوامل امنیتی و محیط های تخصصی. مسئله بزرگتر دم طولانی است – برنامه های کاربردی و جریان های کاری خطی که تنها در طول مراحل آزمایشی یا بدتر از آن در طول تولید ظاهر می شوند.

بسیاری از سازمان ها یک اکوسیستم از ابزارهای توسعه یافته در طول یک دهه یا بیشتر را اجرا می کنند: برنامه های قدیمی Win32، پورتال های وابسته به مرورگر، افزودنی های ERP، ماکروهای سفارشی، راه حل های چاپ میراث، دستگاه های USB اختصاصی و نرم افزار مخصوص صنعت با پشتیبانی آهسته فروشنده. حتی زمانی که این ابزار “کار” در ویندوز 11 طول می کشد، اعتبار سنجی زمان می برد. و زمان پول است: تست آزمایشگاه، پذیرش کاربر، بسته بندی، حلقه های استقرار، و کمک مالی همه هزینه های عملیاتی واقعی دارند.

هنگامی که ویندوز 10 پایدار و قابل پیش بینی است، رهبری تمایل به پرسیدن دارد: چرا در حال حاضر خطر را در نظر بگیرید؟ این سوال منطقی است، حتی اگر برای مایکروسافت از نظر استراتژیک ناراحت کننده باشد.

مشکل UI: بهره وری یک متریک قابل اندازه گیری است

تغییرات UI اغلب به عنوان “ ترجیحات شخصی” رد می شوند، اما برای بخش های IT، تغییرات رابط به بار آموزش و تاثیر بهره وری تبدیل می شود. اگر تجربه جدید باعث ایجاد بلیط های کمکی، کاهش مصرف کنندگان برق یا ایجاد سردرگمی در طول وظایف مشترک شود، سازمان برای این اصطکاک هزینه می کند.

ویندوز 11 تغییرات قابل توجه گردش کار را معرفی کرد: رفتار طرح جدید، تفاوت های Taskbar، منوی متن تغییر یافته و مسیرهای تنظیمات سیستم اصلاح شده. تغییرات کوچک در هزاران کاربر اگر درک این است که UI کمتر کارآمد است – یا اینکه زیبایی شناسی را بر سرعت اولویت بندی می کند – مقاومت به ویژه در سازمان های مخفی عملیاتی تبدیل می شود که هر دقیقه مهم است.

تیم های IT این را به طور مستقیم احساس می کنند: بیشتر سوالات X کجاست؟ سوالات، جلسات کمک از راه دور و فشار بیشتر برای پیاده سازی محیط های کاری و یا استاندارد کردن خدمات شخص ثالث. حتی اگر ویندوز 11 به طور عینی خوب باشد، “fine” به اندازه کافی نیست که ویندوز 10 در حال حاضر شناخته شده، مستند و عضله پسند باشد.

مدیریت و استقرار: Maturity Wins

مدیریت ویندوز شرکت یک اکوسیستم است: تصویربرداری، ارائه خودکار خلبان، پایه های پیکربندی، مدل های سیاست، استراتژی های پچ، گزارش، اجرای انطباق و توزیع برنامه. ویندوز 10 دارای سالها فرآیندهای سخت پشت آن است. این «محافظه» یک دارایی قدرتمند است.

حتی هنگامی که ویندوز 11 از همان چارچوب های مدیریت پشتیبانی می کند، ارتقاء هنوز هم نقاط تصمیم گیری را تقویت می کند: آیا تغییر روش های ارائه، بازآفرینی تصاویر، تنظیم سخت سازی امنیتی و بازبینی انتظارات عملکرد. اگر یک سازمان دارای خط مونتاژ کار برای ویندوز 10 باشد، ممکن است بخواهید آن را مختل کنید مگر اینکه یک دلیل قوی وجود داشته باشد.

برای IT، بهترین پلت فرم اغلب یکی با کمترین شگفتی ها است. استفاده از ویندوز 11 کند می شود زمانی که سازمان ها می ترسند که “ناشناخته نشده” در مقیاس بالا باشد.

خستگی پچ و هزینه تغییر

بسیاری از بخش های IT با کارکنان لاغر و مسئولیت های در حال گسترش کار می کنند. آنها هویت های ترکیبی، خدمات ابر، امنیت نقطه نهایی، گزارش انطباق و پشتیبانی کاربر را مدیریت می کنند - اغلب در مناطق مختلف و انواع دستگاه. در این واقعیت، مهاجرت سیستم عامل فقط "پروژه دیگری" نیست. این یک انحراف مهم از توجه است.

مدیریت پچ در حال حاضر بخش قابل توجهی از چرخه های عملیاتی را مصرف می کند. اضافه کردن به روز رسانی های برنامه، تغییرات مرورگر، اصلاح سیستم عامل، پاسخ آسیب پذیری و رسیدگی به حوادث، و شما یک نیروی کار که به طور مداوم دنبال ثبات است. معرفی یک انتقال بزرگ سیستم عامل به این محیط می تواند مانند اضافه کردن آشفتگی به یک پرواز آشفته در حال حاضر احساس کند.

هنگامی که رهبران IT اولویت بندی می کنند، اغلب ابتکاراتی را انتخاب می کنند که کار آینده را کاهش می دهد. اگر ویندوز 11 به عنوان کاهش حجم بلیط، ساده سازی مدیریت و یا به طور قابل توجهی بهبود نتایج امنیتی درک نمی شود، لیست اولویت را کاهش می دهد.

Remote و Hybrid Work تغییر معادله ارتقاء

در دنیایی که نقاط پایانی توزیع می شوند، ارتقاء ریسک های جدیدی را انجام می دهند. یک ارتقاء شکست خورده در محل دیگر یک تعمیر سریع در کنار میز نیست. این یک مشکل تدارکاتی است: دستگاه های حمل و نقل، هماهنگ کردن مراحل بازیابی از راه دور، برخورد با محدودیت های پهنای باند و هدایت کاربران از طریق فرآیندهای تعمیر طولانی.

به همین دلیل است که بسیاری از سازمان ها محافظه کارانه شدند: اگر سیستم عامل فعلی پایدار باشد، از ایجاد اختلال نقطه پایانی توده ای اجتناب کنید. حتی حلقه های ارتقاء خوب نیز می توانند موارد لبه را در مقیاس تولید کنند. کار ترکیبی درد این موارد لبه را تقویت می کند، بنابراین تیم های IT اغلب پنجره های تغییر را محدود می کنند و تنظیمات اثبات شده را ترجیح می دهند.

“AI PC” Push به طور خودکار ویندوز 10 را تبدیل نمی کند

روایت پلت فرم مایکروسافت به طور فزاینده ای بر ادغام AI و تجارب نسل بعدی دستگاه تأکید می کند. این ممکن است تدارکات را برای نقاط پایانی آینده شکل دهد، اما بلافاصله به ناوگان های موجود مهاجرت نمی کند. بسیاری از کاربران نیاز به جریان های کاری مبتنی بر هوش مصنوعی برای انجام کار خود ندارند و بسیاری از سازمان ها قابلیت های جدیدی را تا زمانی که مدیریت، حریم خصوصی، انطباق و مدل های هزینه حل شود، اتخاذ نمی کنند.

از دیدگاه فناوری اطلاعات، “ویژگی های AI” اغلب با پرسش ها همراه هستند: قرار گرفتن در معرض داده ها، تنظیمات مستاجر، کنترل سیاست، حسابرسی، آموزش کاربر و مرزهای پشتیبانی. اگر این سوالات باز باقی بمانند، روایت AI ممکن است به جای کاهش آن، تردید را افزایش دهد.

چرا مقاومت پرسییست ها حتی زمانی که ویندوز 11 به خوبی کار می کند

در بسیاری از خلبانان، ویندوز 11 به اندازه کافی عمل می کند. با این حال، پذیرش هنوز متوقف می شود. این به این دلیل است که موفقیت در یک حلقه آزمایشی همانند موفقیت در یک محیط کاری کامل نیست. مهاجرت باید چندین دروازه را در یک زمان عبور دهد:

باید در اکثر سخت افزار واجد شرایط باشد. باید با برنامه های حیاتی سازگار باشد. نباید بار پشتیبانی را افزایش دهد. باید یک داستان امنیتی و انطباق روشن داشته باشد. باید با چرخه های بودجه هماهنگ شود. باید در ظرفیت عملیاتی قرار گیرد. و آن را باید زنده ماندن عامل انسانی - کاربران که آموخته اند، سازگار، و بهینه سازی شده در اطراف ویندوز 10 برای سال.

اگر حتی یکی از این دروازه ها دشوار باشد، سازمان ها تاخیر را انتخاب می کنند. تاخیر همیشه انکار نیست؛ اغلب مدیریت ریسک است.

استراتژی های عملی برای IT: تبدیل Stalemate به یک برنامه

چه بخواهید یا نه، صنعت به سمت جلو حرکت خواهد کرد. موثرترین رویکرد این است که جایگزین بحث های ارتقاء عاطفی با یک نقشه راه مبتنی بر شواهد شود که هزینه های شگفت انگیز و پراکنده را در طول زمان کاهش می دهد.

با واقعیت موجودی شروع کنید. یک دیدگاه تمیز از واجد شرایط بودن دستگاه، حالت سیستم عامل و سن ایجاد کنید. برنامه ریزی کنید تا برنامه ها را به جای تلاش برای مهاجرت بزرگ بانگ به روز کنید. در صورت امکان، ویندوز 11 را به عنوان پیش فرض برای دستگاه های جدید در هنگام ترک نقاط انتهایی موجود در ویندوز 10 تا زمان بازنشستگی درمان کنید، مگر اینکه یک واحد تجاری دلیلی قوی برای تسریع داشته باشد.

از یک مدل استقرار صحنه استفاده کنید که گروه های کم خطر را اولویت بندی می کند: کارکنان IT، تیم های فناوری و ادارات با پشته های نرم افزار ساده. تنها زمانی گسترش می یابد که تلهومتر از آن پشتیبانی می کند. پیگیری عملکرد، حجم بلیط و اصطکاک کاربر. اگر ویندوز 11 هزینه های پشتیبانی را برای یک جریان کاری خاص افزایش دهد، آن جریان کار را جدا کرده و آن را قبل از حلقه بعدی حل کنید.

آموزش را به گونه ای استاندارد کنید که به زمان احترام می گذارد. راهنماهای با سرعت داخلی کوتاه، چند تصویر " شایع ترین تغییرات" و یک پورتال خود سرویس واضح می تواند بار کمک را کاهش دهد. هنگامی که تغییرات UI بزرگترین نقطه درد است، فعال سازی هدفمند بیشتر از پیام های عمومی “welcome to Windows 11” است.

آنچه مایکروسافت می تواند بهتر انجام دهد

پایداری ویندوز 10 فقط سرسختی مشتری نیست. این نشان می دهد یک ناسازگاری بین اهداف پلت فرم مایکروسافت و محدودیت های عملی مواجه شده توسط تیم های IT. اگر مایکروسافت خواهان مهاجرت سریع تر است، باید هزینه های واقعی که آن را مسدود می کند را کاهش دهد.

این بدان معنی است که گزاره های ارزش سازمانی واضح تر از تازه سازی UI است. این به معنای انگیزه های مهاجرت است که مانند تاکتیک های فشار احساس نمی کنند. این بدان معنی است که تجربه های ارتقاء نرم افزار متنوع. این بدان معنی است که ارتباطات شفاف تر در مورد تغییرات ویژگی که بر گردش کار و پشتیبانی تأثیر می گذارد. و این بدان معنی است که سطوح کنترل ثابت برای مدیران IT - بنابراین تیم ها می توانند بدون پیگیری مداوم اهداف UI حرکت کنند.

بیشتر از همه، این بدان معنی است که برای بسیاری از سازمان ها، بزرگترین مانع تمایلی به آن ندارد – زمان بندی است. مهاجرت باید با تجدید سخت افزار، تصویب بودجه، ظرفیت کارکنان و منافع تجاری واقعی هماهنگ شود.

خط پایین واقعی برای IT Pros

قدرت ماندن ویندوز 10 یک رمز و راز نیست. این نتیجه قابل پیش بینی یک پلت فرم است که هنوز هم به خوبی عمل می کند، متناسب با ناوگان موجود است و با فرآیندهای مدیریت بالغ سازگار است. ویندوز 11 ممکن است آینده استراتژیک باشد، اما بسیاری از سازمان ها در حال حاضر فعالیت می کنند: آنها ثبات، کنترل هزینه و حداقل اختلال را اولویت بندی می کنند.

اگر شما مسئول استراتژی نقطه پایانی هستید، مسیر رو به جلو در مورد متقاعد کردن کاربران به "موبا" و بیشتر در مورد مهندسی یک انتقال است که کسب و کار را مجازات نمی کند. ویندوز 11 را به عنوان یک برنامه مدرن سازی اندازه گیری شده، نه یک راهپیمایی اجباری. از تلهومتر، استقرار مبتنی بر حلقه و برنامه ریزی سخت افزاری برای کاهش اصطکاک استفاده کنید. و فرض کنید بزرگترین چالش فرهنگی و عملیاتی خواهد بود، نه صرفا فنی.

بدترین مشکل ارتقا مایکروسافت یک ویژگی گمشده نیست. این است که ویندوز 10 "به اندازه کافی خوب" در سراسر بخش عظیمی از بازار است، در حالی که هزینه های حرکت - سخت افزار، اعتبار، پشتیبانی و تغییر خستگی - برای بسیاری از تیم های IT بسیار قابل مشاهده است.